Wstęp

Polski rząd na emigracji

Polski rząd na emigracji, w cetrum prezydent I. Mościcki

Photo credit: polskieradio.pl

 

 

Pod tym określeniem kryje się rząd polski w latach 1939-1990, który traktowany jest jako legalna kontynuacja władzy II Rzeczypospolitej Polskiej. Rząd był zmuszony do ucieczki po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę we wrześniu 1939. Rząd objął siedzibę w Paryżu, później w Angers a od końca czerwca 1940 w Londynie. Został powołany przez W. Raczkiewicza 1 X 1939 r. we Francji po internowaniu w Rumuni władz RP, które 17 IX 1939 opuściły teren RP. Władze na uchodźstwie ukończyły działania po zaprzysiężeniu Lecha Wałęsy na prezydenta Polski. 22.12.1989 R. Kaczorowski przekazał Insygnia władzy Wałęsie, a rząd utworzył komisję likwidacyjną, która do 31.12.1991 doprowadziła do zakończenia działalności emigracyjnych instytucji rządowych.

Cel: zapewnienie prawno-międzynarodowej ciągłości państwa polskiego.

Siedziby:

  • Paryż (do 22 listopada 1939),
  • Angers (do 18 maja 1940),
  • Londyn

Ustanowiono cele wojenne Polski:

  • Walka o niepodległość, suwerenność, wolność i integralność RP w sojuszu z Francją i Wielką Brytanią Zwycięstwo nad III Rzeszą
  • Zawarcie sprawiedliwego pokoju
  • Odbudowa Państwa Polskiego o demokratycznym ustroju
  • Wprowadzenie reform społeczno-gospodarczych

Działania:

  • Zwierzchnictwo i formowanie sił zbrojnych na terenie Francji i UK
  • Powołanie jednostki konspiracyjnej na terenie Polski (Związek Walki Zbrojnej)
  • Zawieranie sojuszów z aliantami i państwami środkowej Europy
  • Podjęcie próby uregulowania stosunków z ZSRR (30.07.1941 – układ polsko-sowiecki zerwany w kwietniu 1943 po odkryciu grobów oficerów polskich w Katyniu)
  • Próby porozumienia się ze Stalinem i ograniczenia jego wpływu na Polskę.
  • Po 1945 wspierał opozycję w kraju i szukał międzynarodowego poparcia w walce o polską niepodległość.